Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/6651 E. 2013/4600 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarı nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Katılan Hazine vekilinin temyizinin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek, buna hasren ve sanık müdafiinin temyiz itirazına yönelik yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın PTT ... şubesinde otomasyon gişe hizmetlerinde sözleşmeli memur olarak çalıştığı, 28/09/2009 ve 12/01/2010 tarihleri arasında müfettiş kurulu raporuna göre, görevi gereği koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu müştekiler ..., ...,... , Hedef Sitesi Yöneticiliği ve ...'e ait posta çeki hesaplarından, zimmet kastı ile daha önceden müştekilerden habersiz not ettiği "Hesap Numarası" ve "Garanti Numarası"nı müştekilerin talimatı ve bilgisi olmaksızın kendi yetkisini kullanarak sistem üzerinden 199 işlemle çektiği, sistem üzerinde müşterilere ödemede bulunmuş gibi göstererek toplam; 570.130 lirayı belirli sürelerde kullanarak hesaplarına iade ettiği, eylemlerini gizlemek için aynı yöntem ile başka müşterilerin hesabından çektiklerini ise müştekilerin hesaplarına aktardığı, son olarak eylemlerinin tespit edildiği 06/01/2010 tarihinde Kurumca yapılan sayım sonunda 05/01/2010 tarihinde müşteki ... hesabından çektiği 5.350 lirayı 06/01/2010 tarihinde tespit sonucunda, ...'in hesabından çektiği 9.900 lirayı 12/01/2010 tarihinde ve kasa açığı 125,23 lirayı ise 06/01/2010 tarihinde sanığın eşinin ödediği, kullanılarak iade edilen paraların nemasının ise iade edilmediği sanığın eylemlerini hesap sahiplerinin beyanıyla anlaşılacak biçimde zimmetin açığa çıkmasını engelleyecek biçimde hileli hareketlerle gerçekleştirmesi nedeniyle eylemlerin tümüyle zincirleme nitelikli zimmet suçuna uyduğu gözetilmeden kullanma zimmeti olarak kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması, İddianamede sevkte gösterilmeden ve 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeden, sanık aleyhine TCK'nın 43. maddesinin uygulanması, Sanığın mahkemece eylemi kullanma zimmeti kabul edilmesine rağmen, kullanılan paranın nemasını ödemediği halde hakkında TCK'nın 248/1. maddesinin uygulanması sonucu eksik ceza tayini, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 günlü 2011/5-104 Esas, 2011/183 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması kazanılmış hak niteliğinde olup aleyhe bozma yasağına konu olacağından suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de kabul gören 27/12/2011 tarih 2011/2-286 Esas, 2011/295 sayılı Kararı uyarınca; kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.