Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/5804 E. 2013/1991 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memura hakaret HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında direnme ve hakaret suçları nedeniyle ayrı ayrı hükümler kurulmuş olup, birden fazla uygulama yapılmasını gerektiren hakaret eylemleri bulunmadığından ve hükümde belirtilen TCK'nın 53. maddesinin her bir suç yönünden infaz aşamasında ayrı ayrı uygulanması mümkün görüldüğünden tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde yasal şartları oluştuğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Olay tarihinde karıştığı bir kavga olayından sonra karakola getirilen ve alkollü olmasından şüphelenilerek gerekli alkol muayenesinin yaptırılması için görevli kolluk memuru tarafından sağlık kurumuna götürülmek istenen sanığın, kamu görevlisi müştekiye karşı cebir kullanarak direndiği ve ayrıca hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 6 aydan 3 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü direnme suçu nedeniyle temel ceza belirlenirken, yeterli ve somut gerekçeler gösterilmeksizin, alt sınırın çok üzerinde, 2 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza verilmesini öngören TCK'nın 3/1 ve 61. maddelerine aykırı davranılması, Sanık müdafii tarafından, lehe hükümlerin uygulanması talep edilmesine rağmen, takdiri indirime ilişkin TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması konusunda herhangi bir karar verilmemesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, Sanıktan tahsiline karar verilen yargılama giderinin ne kadar olduğunun gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 324. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.