Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/5111 E. 2013/1725 K. – Görevli Memura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevli memura direnme ve hakaret HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkümiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, bu hususun mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağından, kararda uygulanmamış olması yalnız başına bozma nedeni teşkil etmeyeceğinden ve infaz sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden; adli sicil kaydına göre, sanığın 11/04/2001 tarihinde işlediği dolandırıcılık suçu nedeniyle İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2001 tarih ve 2001/511-3892 E.-K. sayılı ilamı ile; 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522. maddelerine göre 4 ay hapis ve 31.666.666 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve bu ilamın 11/02/2003 tarihinde kesinleştiği anlaşılmasına rağmen bu cezanın infaz tarihi araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediği araştırılmaksızın eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ile kamu görevlisine hakaret suçunun birden fazla kişiye karşı işlenmesine rağmen TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezanın arttırılmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın çalıştığı işyerinin önünde kavga olayının ihbar edilmesi üzerine belirtilen yere giden kolluk görevlilerinin ihbara konu olayla ilgili araştırma yaptıkları sırada sanığın; görevli polis memurlarına hakaret ettiğinin ve cebir kullanarak direndiğinin anlaşılması karşısında; Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.