Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/3830 E. 2013/1509 K. – Görevi Yaptırmama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahküm olduğunun anlaşılması karşısında CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı gözetilerek yapılan incelemede; Yargılama giderlerinden olan ve sanığa hazırlıkta baroca görevlendirilen müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yargılama gideri bulunmadığından bahisle hüküm kurulmayarak CMK'nın 324/2. maddesine muhalefet edilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/05/2009 gün, 2009/2-2 Esas ve 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanığın adli sicil kaydına konu olan Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/10/2007 tarih 2007/281 E. ve 2007/500 K. sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına ilişkin "Sanığın Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/281 Esas ve 2007/500 Karar 18/10/2007 tarihli ilamı ile Nisan 2008 tarihinde ceza almış olduğu anlaşılmakla cezasının infazında TCK'nın 58 maddenin göz önünde bulundurulmasına," şeklindeki ibarenin hükümden tümüyle çıkarılması ve TCK 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin "TCK.nun 53 maddenin 1. Fıkrasının c bendinde yer alan haklarından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ilişkin bölümün ise çıkartılıp, yerine "Hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.