Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/3754 E. 2013/1571 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dosya kapsamına göre Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2008 tarih ve 2008/671 Esas, 14/03/2008 tarih ve 2008/305 Esas ile 07/08/2008 tarih ve 2008/950 Esas nolu iddianameleriyle sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davalarının açıldığının anlaşılması karşısında, ilgili davaların akıbetlerinin araştırılıp, kesinleşip kesinleşmediklerinin tespiti ile kesinleşmemeleri halinde dosyaların birleştirilmesi, kesinleştiklerinin anlaşılması halinde ise kesinleşmiş karar örneklerinin dosya arasına konularak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; Dosya içeriğinden suç tarihinin 01/05/2005 olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 2279 sayılı Yasanın 17. maddesiyle suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde tanımlanan suç kapsamında olduğu gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca denetime imkan verecek şekilde karşılaştırma ve belirleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Sanığın cezasından 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, Temel cezanın belirlenmesinde teşdit gerekçesi olarak belirtilen hususun 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi kapsamında değerlendirileceği gözetilmeyerek aynı Yasanın 3 ve 61. maddelerine aykırılıkta bulunulması, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmasına hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.