Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/12737 E. 2013/8291 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Silahla tehdit, basit yaralama, hakaret HÜKÜM : Sanığın tehdit ve yaralama eylemleri kül halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve hakaret suçundan mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Görevi yaptırmamak için direnme suçu birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirildiği halde TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezada artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle, sanığın eylemlerine karşılık hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, her iki suça ilişkin temel cezaların asgari hadlerden uzaklaşılarak belirlenmesi, Sanığın rapor içeriği gözetilerek savunmasında belirttiği şekilde tıbbi yardım ihtiyacı olup olmadığı, acil bölümü arka kapısının bina girişine göre konumu hususları üzerinde durularak her iki suç yönünden de haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, Sanığa hakaret suçundan verilen cezada TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 8 ay 12 gün hapis yerine 1 yıl 8 ay 13 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.