Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/11272 E. 2013/9711 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Mahkumiyet, beraet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Başvurusunun kapsamına göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının sanık hakkında kurulan beraet hükmüyle sınırlı olarak incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ...'e 26/03/2003 tarih ve 2001/146 Esas sayılı iddianameyle yüklenen ve beraet hükmüne konu teşkil eden 765 sayılı TCK'nın 202/1. maddesinde düzenlenen basit zimmet suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve süresine nazaran aynı Kanunun 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 15 yıllık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 03/02/1998 ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04/09/2000 tarih ve 2000/601 Esas sayılı iddianameye konu edilen zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise; ... Köyü muhtarı olan sanığın sınır ihtilafına ilişkin davayla ilgili olarak köyü temsil edecek avukata ödenmek üzere ... tarafından 30/06/1997 tarihinde gönderilen 250 TL'yi zimmetine geçirmesi eyleminin parayı ödeyen anılan kişinin beyanı ve daire dışı araştırmayla ortaya çıktığı, sanığın eylemini zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli hareketlerle gerçekleştirdiği anlaşılmasına rağmen, nitelikli zimmet yerine sadece basit zimmet suçundan hüküm kurulması ve 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle zimmet suçunu işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden kazanç müsaderesine hükmedilmesi, Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “5237 sayılı 55. maddesi gereğince suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan 250,00 TL ekonomik kazancının müsaderesine" şeklindeki ibarenin tümüyle çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.