Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/5277 E. 2013/1249 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2011/5277
Karar No
2013/1249
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet almak (..., ..., ..., ...), rüşvet vermek ve aracılık etmek (..., ..., ..., ...), resmi belgede sahtecilik (..., ..., ..., ..., ..., ...) yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama (...) HÜKÜM : Resmi evrakta sahtecilik ve yetkili olmadığı iş için yarar sağlama suçlarından mahkümiyet, diğer suçlar yönünden beraet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanıklar hakkında rüşvet suçundan kamu davaları açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu ve bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince davaya katılma hakkı bulunduğu anlaşılmakla Hazinenin CMK'nın 237. maddesine göre davaya katılan olarak kabulüne, sanıklar ..., ..., ... ve ...'a atılı yetkili olmadığı iş için yarar sağlama ve resmi belgede sahtecilik suçlarının 3628 sayılı Kanun kapsamında olmadığı, bu suçlardan kurulan hükümleri Hazine vekilinin temyiz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, temyiz incelemesinin ... ile ..., ... müdafiilerin ve rüşvet suçundan kurulan hükümlere yönelik Hazine vekilinin talepleriyle sınırlı şekilde yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla, anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede; Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında rüşvet alma, ... hakkında rüşvet alma ve aracılık etme, ... ... ve ... dışındaki müştekilerden yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama ve ..., ..., ... hakkında rüşvet verme suçlarından verilen beraet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar ... hakkında yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama ve resmi evrakta sahtecilik suçları ile ..., ... hakkında resmi evrakta sahtecilik suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün 2008/149-163, 13/11/2007 gün 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu, kayden sabıkasız olan sanıklar hakkında verilen hapis cezalarının “sabıkasız oluşu, tekrar suç işlemeyeceği hususunda kanat oluşmakla” şeklindeki gerekçe ile ertelenmesine rağmen, erteleme gerekçesiyle çelişkili yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kabule göre de; Hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 255. maddesinde yer alan suçun unsurlarında esaslı değişiklikler yapılması karşısında yeni düzenlemeler ve unsurlarının oluşması durumunda görevi kötüye kullanma ile dolandırıcılık fiilleri de değerlendirilerek ...'un hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2011/5277, K. 2013/1249, T. 19.02.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2011-5277-e-2013-1249-k-7457bb5d98ee