Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/11692 E. 2012/6673 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: CMK'nın 231. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamış olması, sanığın sabıkalı olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, sanığın evinde kullandığı elektriğin borcunu süresinde ödememesi nedeniyle, müşteki kurum görevlilerince elektrik sayacının 07/11/2007 günü mühürlenmesine rağmen, 14/04/2008 günü yapılan kontrolde sayaçtan elektrik kullanılmaya devam edildiğinin tespit edildiği, sanığın bu şekilde mühür bozma suçunu işlediği iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından anlaşılmış; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında görünen ve tekerrüre esas alınan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2006 tarih, 2006/1156 Esas ve 2006/1184 Karar sayılı ilamındaki sonuç cezanın 80,00 TL adli para cezası olup, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesine göre bu ilamın kesin nitelikte olması ve dolayısıyla aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince de tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına, 53/1. maddesinde yazılı diğer hak yoksunluklarının ise, 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, altsoy ayrımı yapılmaksızın TCK'nın 53/1-c bendinde düzenlenen haklardan sanığın koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesinin infazda tereddüte sebebiyet vereceğinin gözetilmemesi,Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkemece tekerrüre esas alınan ilam kesin nitelikte ise de, sanığın adli sicil kaydında, sonuç ceza olarak 3 ay hapis cezası öngörülen ve dolayısıyla tekerrüre esas alınabilecek nitelikte olan Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2002 tarih, 2001/47 Esas ve 2002/74 Karar sayılı bir başka ilamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/06/2011 tarih, 2011/9-88 Esas, 2011/116 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilmek kaydıyla, yanılgı nedeniyle hükümde gösterilen ve tekerrüre esas olmayan ilam hükümden çıkartılıp, yerine tekerrüre esas nitelikteki diğer ilam yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine karar verilebileceğinden, gerek bu husus, gerekse hak yoksunluğu konusundaki bozma hususu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Sanığın Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2012 tarih, 2001/47 Esas ve 2002/74 Karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2006 tarih, 2006/1156 Esas, 2006/1184 Karar sayılı ilamına konu olan 80,00 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine" şeklinde değiştirilmesi ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün de "TCK'nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına, 53/1. maddesinde yazılı diğer hak yoksunluklarının ise 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.