Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/10572 E. 2012/7118 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Mahkümiyet ve temyiz talebinin reddi Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanığa tayin olunan hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrildiği ve CMUK'nın 305. maddesine göre temyizinin mümkün olduğu, bu itibarla 13/01/2009 günlü Ek Kararın hukuken geçerliliğinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak hükmün esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı TCK'nın mühür bozma suçunu düzenleyen 203. maddesinde hapis veya adli para cezasının seçenek ceza olarak öngörülmesi, 5237 sayılı TCK uygulaması gösterilirken hapisten çevrilmiş olmakla birlikte adli para cezasının tercih edilmiş bulunması, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine 9. fıkrayı ekleyen 5560 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 19/12/2006 tarihinden önce işlenen suçlarda adli para cezasının alt sınırının açıkça gösterilmediği durumlarda alt sınırın 5 gün olarak belirlenecek ve dosyadaki suç tarihinin 31/03/2005 olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 203. maddesindeki seçimlik adli para cezası uygulamasının tercih edilmesi durumunda, yeni yasanın daha lehe sonuç doğuracağı gözetilmeden, 765 sayılı TCK'nın 274. maddesi ile hüküm kurularak lehe kanunun yanlış belirlenmesi, Lehe kabul edilen 765 sayılı TCK uygulamasında suç tarihine göre 5252 sayılı Kanunun 5/2. madde ve fıkrasına göre temel ağır para cezasının 450 TL olarak tesbiti gerekirken 489 TL olarak belirlenmek suretiyle fazla para cezasına hükmedilmesi, 765 sayılı Yasanın 72. maddesi uyarınca para cezalarının toplanması gerektiğinin gözetilmemesi,5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği ve işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlara göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, buna karşın mühür bozma suçunun topluma karşı suçlar arasında yer alıp, kamu idaresinin mühür koymaya yönelik iradesine karşı işlenmesi nedeniyle, mühür bozma eyleminin meydana getirdiği somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeksizin ve 01/06/2005 tarihinden önceki mahkümiyetlerin adli sicilden silinme koşullarının oluşması durumunda; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesinde engel bir neden olarak kabul edilmeyeceğine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı içtihadı da gözönünde bulundurularak, adli sicil kaydının silinme koşulları gerçekleşen sanık hakkında CMK'nın 231/6. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması için öngörülen objektif ve sübjektif koşullar irdelenmeksizin suçtan ötürü katılan idarenin zararının giderilmemiş olması biçiminde yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle maddenin uygulanmamasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazlan bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.