Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/10201 E. 2012/3587 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Mahkemece sanığın 2002 yılından bu yana aynı nitelikteki suçu işlemeyi alışkanlık haline getirmesi gerekçesinin TCK'nın 62/2. maddesinde belirtilen failin geçmişine yönelik olduğu anlaşılmakla tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanığın çay ocağının 2004 veya 2005 yılı içinde belediyece yıkıldığı, mühür bozmadığı ve bahçenin diğer tarafında faaliyetine devam ettiği şeklindeki savunması karşısında; 07/07/2006, 22/07/2006, 22/08/2006 tarihli mühürlemeye ve fekke ilişkin tutulan tutanakların düzenleyicileri dinlenip usulüne uygun mühürleme yapılıp yapılmadığı,sanığın mühürleme yapılan yerde faaliyetine devam edip etmediği hususları kendilerinden sorulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği ve işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlara göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, buna karşın mühür bozma suçunun topluma karşı suçlar arasında yer alıp, kamu idaresinin mühür koymaya yönelik iradesine karşı işlenmesi nedeniyle, mühür bozma eyleminin meydana getirdiği somut bir zarardan söz edilemeyeceğinden yasal koşulları, suçun özelliği de değerlendirilip irdelenmeden, adli sicil kaydındaki kasıtlı suçtan mahkumiyetinin de suç tarihinden sonra kesinleştiği halde "zararın giderilmemesi ve kasıtlı suçlardan mahküm olması" denilerek yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Sanığın kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkümiyetinin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesindeki belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.