Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2010/6254 E. 2012/11612 K. – Zimmet, Görevi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma, zimmete neden olma HÜKÜM : Mahkümiyet, beraet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Gerek 21/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanununun 58/4. maddesine, gerekse bu Kanundan önce yürürlükte bulunan 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanununun 111/4. maddesine göre; kanun kapsamına giren meslek kuruluşlarının denetimi sonucunda düzenlenen evrakın, denetim elemanı tarafından o yerin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine Sanayi ve Ticaret Bakanlığının (Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının) davada müdahil sıfatını kazanması nedeniyle, yargılama aşamasında anılan Bakanlığın davaya katılmasına karar verildikten sonra hüküm aşamasında katılma kararının kaldırılmasına dair kararın, belirtilen hükümlere aykırı olması gözetilerek söz konusu kararın kaldırılmasına, CMK 237 vd. maddeleri gözetilerek Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının davaya katılan olarak kabulüne, davaya katılma konusunda, kendisine yetkili kurul tarafından herhangi bir yetki verilmemiş olan ve bu haliyle davaya katılma kararı usule uygun olmayan ...'ın temyiz talebinin REDDİNE, sanıklar ... ve ... hakkındaki beraet hükümlerine yönelik katılan Bakanlık vekilinin, sanıklar ... ve ... haklarındaki mahkümiyet hükümlerine yönelik olarak da bu sanıklar müdafiinin temyiz itirazları ile sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ...'in işlediği iddia edilen zimmete neden olma suçunun; 765 sayılı TCK'nın 203. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 06/01/2005 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise; Sanıklar hakkında zimmet suçundan hüküm kurulurken, 7 yıl olarak belirlenen temel cezanın, TCK'nın 43. maddesi ile 1/4 oranında arttırımı sırasında 8 yıl 9 ay yerine 8 yıl 8 ay hapis cezasının belirlenmesine ilişkin hata; sonraki arttırım ve indirimlerin, doğru süre olan 8 yıl 9 ay üzerinden hesaplanması ve sonuca etkili görülmemesi nedeniyle mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Sanıkların ortağı olduğu ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adına ... Güv. Sist. İnş. Tem. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen 30/11/2004 tarihli ve 3.278.866.000 TL bedelli faturaya konu miktarın sanıklar tarafından zimmete geçirilip geçirilmediğinin belirlenmesi bakımından; ... Güv. Sist. İnş. Tem. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından ilgili Oda Başkanlığına 30/11/2004 tarihinden önce güvenlik hizmeti verilip verilmediği, verilmiş ise Oda adına fatura düzenlenip düzenlenmediği, 30/11/2004 tarihli faturanın Oda adına düzenlenmiş olup olamayacağı, 15/09/2008 tarihli bilirkişi raporunun sonuç bölümünde belirtildiği üzere; ... Güvenlik firması yardımcı kasa defterinde yazıldığı bildirilen "pideciler ve gevrekçiler odası" şerhinin ilgili şirket ve oda yöneticilerinin aynı kişiler olmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. hesaplarında faturaya konu ödemenin olup olmadığı hususlarında gerekli araştırmaların yapılması, gerektiğinde ... Güvenlik firmasının yetkilileri tanık sıfatıyla dinlenerek faturaya konu hizmetin Oda adına mı, yoksa ... firması adına mı yapıldığının belirlenmesi, iddianamede 4-b sırasında dava konusu edilen eylem yönünden; 19/06/1995 tarihi itibariyle ... Un İş. Unlu Mamuller San. ve Tic. Ltd. Şti'de 199.500/200.000 hissesi bulunduğu anlaşılan İzmir ... İmalatçıları ve Benzerleri Odasının 21/01/2002 ve 26/06/2003 tarihleri arasında bu hisse miktarını muhafaza edip etmediğinin belirlenmesi ve bu eksiklikler giderildikten sonra dosyanın, emekli Sayıştay denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna tevdii ile sanıkların zimmetlerinde kalan paranın olup olmadığı, zimmetin varlığı ve 30/11/2004 tarihli faturaya konu bedelin zimmete dahil olduğunun belirlenmesi halinde bu faturanın, ilgili güvenlik firmasından temin edilmesi de gözetilerek eylemin nitelikli zimmet kapsamında kalıp kalmadığı, her bir sanığın zimmetinde kalan para miktarının ne olduğu hususlarında ayrıntılı bilirkişi raporunun alınması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 15/07/2004 tarihli yönetim kurulu kararına dayanılarak sanıklar adına yatırılan hayat sigortası primlerinin fon hesabından karşılanması, 31/05/2005 tarihli yönetim kurulu kararı ile bu uygulamaya son verilmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılan iddianamenin 2. sırasındaki eylemin görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığının gözetilmemesi ve iddianamenin 2 ve 4-b sırasındaki eylemler yönünden hükümde 2.000,40 ve 1.282,60 TL olarak gösterilen zimmet miktarlarının ne şekilde belirlendiğinin gerekçede gösterilmemesi,İddianamede ve müfettiş raporunda 3.278.866.000 TL olarak belirtilen, ancak gerekçeli kararda bilirkişi raporu esas alınarak 2.278,00 TL olarak kabul edilen miktara ilişkin ödemenin hükümden önce 13/11/2008 tarihinde yapılması nedeniyle, sanıklar hakkında TCK'nın 248/2. maddesi yerine 248/1. maddesinin uygulanması, İddianamenin 4-a sırasındaki eylemler yönünden, suç tarihi olarak 2002-2005 yıllarının gösterilmesi de gözetilerek, bankaya yatırılmayıp kasada bulundurulan paralara ilişkin suç tarihinin; teselsülün sona erdiği Eylül 2005 olduğunun kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesine göre değerlendirme yapılmaksızın, bu tarih itibariyle yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'nın 240. maddesine göre sanıkların mahkümiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.