Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2026/203 E. 2026/7016 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2327 E., 2025/3701 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/416 E., 2025/121 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.04.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen gün ve saatte davacı vekilleri Avukat ..., Avukat ... ile davalı vekilleri Avukat ..., Avukat ..., Avukat ... , Avukat ... geldiler. Taraflar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 09.06.2026 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3 bendinde; mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde Bölge Adliye Mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir. Aynı Kanun'un 362/1-c bendinde, Bölge Adliye Mahkemesinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdiği kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir. Madde gerekçesinde ise, dava konusu olayın iki dereceli yargılamadan geçmiş bulunduğu göz önüne alınarak, Bölge Adliye Mahkemesinin bazı kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüş ve böylece Yargıtay'ın iş yükünün hafifletilmesinin amaçlandığına yer verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun sistematiğine ve mantığına göre de yargılamanın makul sürede bitirilmesinin sağlanması amaçlandığından görev ve yetki ihtilafları istinaf aşamasında kesinleşmelidir.

Bölge Adliye Mahkemesine dosyayı asıl görevli ve yetkili mahkemeye gönderebilme salahiyetini de tanıyan görev ve yetkiyle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanınmış olup yasada görev ve yetki hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden görev ve yetki hususunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde; davadaki uyuşmazlık bakımından İlk Derece Mahkemesince, Serik Mahkemeleri yetkili olduğundan mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verildiği, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, davalı tarafın hükmün tamamlanmasına yönelik talebinin ise ek kararla reddedildiği anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın niteliği, ek karar yönünden ise istinaf ve temyize konu edilen hususların yetkili ve görevli mahkemece değerlendirilmesi gereken hususlar olması birlikte gözetildiğinde, Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c bentleri gereğince kesin nitelikte olduğundan, 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanun'un 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin asıl ve ek karara yönelik temyiz başvuru dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.