Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2025/15517 E. 2026/365 K. – Tazminat

Konu: Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/15517
Karar No
2026/365
Karar Tarihi
Konu
Tazminat

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/635 E., 2025/837 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2012/50 E., 2021/631 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile davalının Alanya 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8301 sayılı icra takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 14.205,00 TL asıl alacak, 10,51 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 14.215,51 TL üzerinden asıl alacağı takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, fazlaya ilişkin talep ile icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, davacı vekilinin icra inkar tazminatına yönelen ve yerinde görülmeyen istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nun 353/1. fıkrası (b-1) bendi uyarınca esastan reddine, davacı vekilinin faiz alacağına yönelen istinaf isteminin kabulüne, İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; davacının açtığı itirazın iptali davasının kısmen kabulü ile davalı borçlunun Alanya 2. İcra Dairesinin 2011/8301 sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptal edilerek icra takibinin 14.205,00 TL asıl alacak ve 951,54 TL işlemiş faizi toplamı 15.156,54 TL alacak üzerinden devamına, takip tarihinden alacak tahsil edilinceye kadar asıl alacağa reeskont avans faizi işletilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar dava tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 25.000,00 TL’nin altında kalmaktadır. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı ...'in temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2025/15517, K. 2026/365, T. 08.01.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2025-15517-e-2026-365-k-69e3136aacab