Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2024/4846 E. 2024/7465 K. – Rücuen Tazminat
Konu: Rücuen Tazminat
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2024/4846
- Karar No
- 2024/7465
- Karar Tarihi
- Konu
- Rücuen Tazminat
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/438 E., 2017/156 K. DAVA TARİHİ : 14.09.2007 HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline trafik sigortalı, davalıya ait aracın tek taraflı kaza yapması sonucu araçta yolcu olarak bulunan ...'ın vefat ettiğini, sürücünün alkollü olduğunun tespit edildiğini, müvekkili tarafından vefat edenin hak sahiplerine 47.468,00 TL ödeme yapıldığını belirterek ıslahla birlikte ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacı ... şirketinin ödediği bedeli müvekkili sigortalıdan rücu hakkının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEMECE VERİLEN İLK KARAR Mahkemenin 22.06.2010 tarih ve 2007/33 Esas 2010/249 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İLK BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 26.01.2012 tarih ve 2011/672 E., 2012/668 K. sayılı ilamı ile " Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, sürücünün alkollü olmasının kazaya etken olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından dava dışı hak sahiplerine ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir.Genel Şartlar’ın B.4-d bendinde sürücünün alkollü olmasının etkisi ile neden olduğu kaza sonrasında gerçekleşen zarar nedeni ile ödenen tazminatın sigortalı araç işletenine rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Ne var ki sürücünün alkollü olması sigortacıya tek başına rücu olanağı vermemekte, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğinin kanıtlanması gerekmektedir. Sürücünün aldığı alkol oranının da doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından aralarında nöroloji uzmanı ve trafik alanında uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyetinden, kazanın münhasıran alkolün etkisi ilemeydana gelip gelmediği konusunda alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması da doğru görülmemiştir." gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur. B. Mahkememece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin 23.12.2013 2012/229E., 2013/601K. sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı ...'ın kazada tam kusurlu bulunduğu ve kazanın münhasıran davalı sürücü ...'ın alkollü olmasından meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 47.468,00 TL alacağın 6.000,00 TL kısmına 14.09.2007 dava tarihinden, 41.468,00 TL kısmına 12.11.2013 ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. V. İKİNCİ BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin ikinci kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 11.05.2015 tarih ve 2014/21805 Esas 2015/7244 Karar sayılı ilamı ile "1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, müteveffanın hak sahiplerine ödenmesi gereken destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması için alınan aktüerya bilirkişi raporunda, desteğin bakiye yaşam süresi için CSO 1980 tarihli tablo esas alınmış ve bilinmeyen dönem geliri belirlenirken %0 faiz uygulanarak hesaplama yapılmış ise de yapılan hesaplama Yargıtay tarafından kabul edilen uygulamalara uygun değildir. Hesaplamada, bakiye yaşam süresinin belirlenmesinde Yargıtay uygulamalarına uygun şekilde PMF 1931 tablosunun esas alınması ve işleyecek dönem tazminatının 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve %10 oranında iskonto edilmek suretiyle hesaplanması ve davacı tarafından yapılan ödeme tarihindeki verilerin esas alınması gerekirken Yargıtay uygulamalarına aykırı şekilde yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur. B. Mahkememece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile 47.468,00 TL alacağın 6.000,00 TL kısmının dava tarihi olan 14.09.2007 tarihinden, 41.468,00 TL kısmının ıslah tarihi olan 12.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebebleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dosyada rücu şartlarının oluşmadığını, münhasır alkol raporunu ve hesap raporunu kabul etmediklerini, ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğradığını, belirterek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı tarafından dava dışı hak sahiplerine ödenen tazminatın, davalı sigortalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 3. Değerlendirme Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.