Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2024/1264 E. 2024/9594 K. – Tazminat

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/126 E., 2021/374 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın, davalı ... şirketince sigortalanan aracı ile 10.02.2010 tarihinde yaya olan müvekkiline çarparak yaralanmasına ve devamında kısmi felç geçirmesine sebebiyet verdiğini, meydana gelen kazada davalının kusurlu olduğunu ve ehliyetinin de bulunmadığını, kısmi felç olan müvekkilinin maddi manevi sıkıntılar yaşadığını beyanla; şimdilik 36.500,00 TL maddi tazminat ile 75.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 111.500,00 TL tazminatın 10.02.2010 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu, kazada meydana gelen sakatlanma sebebi ile müvekkiline başvuruda bulunulmadığını, sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, kusurun kanıtlanmaması halinde sorumluluklarının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; maliki olduğu ... plakalı aracı ile seyir halinde iken davacının aniden önünde durması ile kazanın hafif şekilde gerçekleştiğini, sonrasında davacıyı hastaneye götürdüğünü, kendisine her türlü yardımı yapma sözü verdiğini, ancak davacının kendisinden 8.000,00 TL talep ettiğini, bu miktarı ödemeyeceğini davacıya söylemesi üzerine iş bu davanın açıldığını, meydana gelen kazada tam kusurlu olmadığını, kazaya davacının sebebiyet verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüyle; 36.500,00 TL'si için kaza tarihi 10.02.2010 (davalı ... şirketi açısından dava tarihinden) ve 2.862,82 TL'si için ıslah tarihi 16.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte toplam 39.362,82 TL maddi tazminatın davalılardan (davalı ... şirketi poliçe limitiyle sınırlı olacak şekilde) tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat açısından 30.000,00 TL'nin kaza tarihi 10.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, sigorta şirketi açısından manevi tazminat isteğinin reddine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2016/20080 Esas, 2019/8449 Karar sayılı ilamıyla; davacı için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan, yüksek miktarda manevi tazminata hükmedildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına, karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile manevi tazminat istemi açısından bozulan karar yönünden yapılan yargılamada, meydana gelen kaza nedeniyle oluşan meslek gücünden kayıp ile tedavi süresi ve kapsamla değerlendirildiğinde, davacının acı ve üzüntü içinde olduğu, manevi tazminatın kendine özgü yapısı, gerçek anlamda mal varlığına yönelik tazmin biçimi olmayıp duyulan acı ve üzüntünün bir nebze telafisi amaçlı oluşu, paranın satın alma gücü, hak ve nesafet kuralları gereği manevi tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 10.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, sigorta şirketi açısından manevi tazminat isteğinin reddine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde;Yerel Mahkemenin, manevi tazminatın takdir ve tayininde 6098 sayılı TBK’nın 56. maddesine aykırı olarak somut olayın özelliklerini göz önünde bulundurmadığını, her ne kadar kararında “tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olaydaki kusur durumları ve hakkaniyet uyarınca” bu miktara hükmedildiği belirtilmişse de, manevi tazminatın düşüklüğünden dolayı, tek ölçüt olarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının alındığını, 75.000,00 TL manevi tazminat taleplerinin tümünün kabulünü talep ettiklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân

bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.