Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/230 E. 2026/1791 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/230
Karar No
2026/1791
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2017/52 Esas- 2020/235

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ...’ın 22.05.2013 tarihli trafik kazasında yaralanmasından kaynaklı tedavi giderinin tahsili talebine ilişkin icra takibinin itiraz edilemeden kesinleşmesi ile 6.668,15 TL'lik borç muhtırası gönderildiğini, 6111 sayılı Yasa'nın 59 ve Geçici 1 madde hükmü ile Yönetmeliğin ilgili maddeleri gereği sorumlulukları prim aktarımı ile sona ereceği halde aktarım yapmayan sigorta şirketlerinin yükümlülüklerinin sona ermediğini bu durumda davacı kurumun sorumlu olmadığını beyanla icra dosyası borcundan sorumlu olmadıklarının tespiti ile %20'den aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dışı, müvekkiline sigortalı ...’ ın, trafik kazasından kaynaklı, taraflarınca karşılanan tedavi gideri yönünden TTK 1472 gereği, sigortalının halefi olarak, borçtan KTK madde 98'e gereği sorumlu olan davacıdan belgelendirilmek sureti ile öncelikle yazılı talepte bulunulmuşsa da talebin karşılanmaması üzerine icra takibine geçildiğini, itiraz etmeyen davacının bu davayı açtığını beyanla davanın reddini, % 20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. III. MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesi bir bütün halinde incelendiğinde trafik kazası sorumluluk sigortası düzenleyen sigortacının aktarması gereken primi SGK'ya aktarmaması (kaldı ki ... Sigortadan alınan cevaba göre gerekli prim aktarımı yapıldığı) SGK'nın karşılaması gereken sağlık giderlerini karşılama yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığı, trafik kazasında zarar gören 3. kişinin prim aktarılsın ya da aktarılmasın tedavi giderlerinden sorumluluk SGK'ya ait olup prim aktarılmaması halinde SGK'nın yapacağı işin, primi aktarmayan sigorta şirketine karşı 5510 sayılı Kanun'un 89/2 maddesine göre takip yapmak suretiyle prim alacağının tahsil etmekten ibaret olduğu değerlendirildiğinden ve davalı ... şirketinin ödediği tutarın 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesi kapsamında ödenmemesi gereken kalemleri kapsadığı yönünde herhangi bir iddia olmayıp dava sadece hukuki sorumluluğa dayalı olarak açıldığından bu yönde değerlendirme yapılmayarak, takipten sonra açılan menfi tespit davasında vezneye girecek paranın ödenmesi tedbiren engellenmiş olduğundan ve tedbir uygulandığından İİK 72/5. madde gereği tazminata da hükmedilmediğinden davanın reddine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; sigorta şirketleri tarafından kurumlarına ilgili yönetmelik hükümlerinde belirtilen usul ve esaslar dahilinde herhangi bir aktarımda bulunulmadığından sigorta şirketlerinin yükümlülüklerinin sona ermediğini, bu nedenle de sigorta şirketlerinin bu yöndeki taleplerinin karşılanmayacağını, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere davalının, Kurumlarına yazdığı 11.05.2015 tebliğ tarihli rücu yazısında, faiz haklarını saklı tutulmayarak, istem konusu meblağın 24.05.2015 tarihine kadar ödenmesini talep ettiğini,, ancak süre dolmadan icra takibi başlattığını, takip öncesi işlemiş faizden sorumlu olmayacağının da kararda belirtilmediğini, dolayısı ile 11.05.2015 tarihli rücu yazısında tanınmış atıfet mehli gereği takip öncesi faizden kurumun sorumlu olmamasına ve alacağın likit olmayıp yargılamayı gerektirmesine rağmen Kurum aleyhine %20 tazminata hükmedilmesinin yerinde olmadığını, davanın kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. B. Gerekçe Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. V. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,18.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/230, K. 2026/1791, T. 18.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-230-e-2026-1791-k-1f24f9756b6b