Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/9574 E. 2025/15156 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1010 E., 2022/1042 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/157 E., 2021/511 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; askerlik görevini ifa eden davalının .. İl Jandarma Komutanlığı'na ait araç ile karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu araçta görevli (yolcu) olan dava dışı ...'ın yaralandığını, Van 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.10.2008 tarihli, 2007/280 esas ve 2008/327 karar sayılı ilamı ile davalının taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiğini, dava konusu kazada yaralanan ... tarafından davacı idare aleyhine açılan dava sonucunda 59.539,45 TL maddi tazminata ve 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiğini ve davacı idare tarafından ...'a 196.317,52 TL ödeme yapıldığını belirterek meydana gelen kamu zararının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı, davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu kazaya ilişkin düzenlenen kaza tespit tutanağı ve ceza dosyasında alınan kusur raporu ile davalının asli ve tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Anayasa’nın 72. maddesi gereği, davalının hakkı olan askerlik görevi sırasında kusuru ile zarara yol açtığı, hizmetin karşılığında ücret almaması ve bu hizmetin anayasal bir görev niteliğinde olması nedeniyle tazminatın tamamından sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğu, bu nedenle % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 98.158,76 TL'nin temerrüt tarihi olan 05.03.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince hakkaniyet indirimi yapılmasının yerinde olduğu, ancak % 60 oranında indirim yapılması gerekirken eksik indirim yapılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesis edilerek davanın kısmen kabulüne ile 78.526,80 TL'nin temerrüt tarihi olan 05.03.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinden farklı bir gerekçe gösterilmeksizin % 60 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, ceza dosyası kapsamı ile dava konusu zarara davalının haksız fiili ile sebebiyet verdiğinin açıkça ortada olduğunu, bu nedenle davalının, müvekkili idarenin yaptığı ödemenin tamamından sorumlu tutulması gerekirken dava konusu tazminat miktarında %60 oranında indirim yapılmasının davacı idare yönünden hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; taksirle yaralamaya neden olma eylemi nedeniyle dava dışı şahsa ödenen tazminatın kusuru ile kazaya neden olan davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.