Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/3489 E. 2023/9137 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/3489
Karar No
2023/9137
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2021/897 Değişik İş-2021/839 Karar SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ SAYISI : İHK-2021/36636 HÜKÜM/KARAR : Davalının itirazının reddine SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ SAYISI : K-2021/123598

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı trafik vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Dava dilekçesinde; yaya olan müvekkiline davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün 06.02.2020 tarihinde çarpması neticesinde davacının yaralandığını, davalı şirketin 15.01.2021 tarihinde 41.131,79 TL ödeme yapmış ise de yeterli olmadığını, talepleri artırım hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 45,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 45,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 10,00 TL bakıcı giderini kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 18.06.2021 tarihinde sürekli iş göremezlik tazminatını 83.714,40 TL, geçici iş göremezlik tazminatını 9.298,84 TL, bakıcı giderini 2.943,00 TL olarak artırmıştır. II. CEVAP Cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'ini ileri sürdüklerini, davalı şirkete geçerli bir başvuru yapılmadığını, davacının, sigortalı ile uzlaştığını davanın reddi gerektiğini, davacıya 15.01.2021 tarihinde 41.131,79 TL ödeme yapıldığını, sorumluluklarının kalmadığını, kusur oranlarının tespit edilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı, tedavi giderleri ve bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, faizden sorumluluklarının sınırlı olduğunu, vekalet ücretinin beşte bir oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 06.02.2020 tarihli kazada kusur oranlarının tespiti maksadı ile kusur raporu alındığı, raporun karar vermeye yeterli bulunduğu, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusuru bulunduğu, aktüer inceleme neticesinde ve davalının yaptığı ödemenin de tenzili ile 83.714,40 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, 9.298,84 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 2.943,00 TL bakıcı gideri hesaplaması yapıldığı, davacının taleplerinin davalıya 12.02.2021 tarihinde ilettiği ve davalı şirketin 25.02.2021 tarihinde temerrüde düştüğü davacı vekilinin tam vekalet ücreti alması gerektiği gerekçesi ile talebin kabulüne, 83.714,40 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, 9.298,84 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 2.943,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 95.956,24 TL tazminatın 25.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ A. İtiraz Yoluna Başvuranlar Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri Davalı vekili; hükme esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, medikal eksper raporu ile hükme esas alınan maluliyet oranı hususunda çelişki olduğunu, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatının poliçe kapsamında olmadığını, sorumlulukları bulunmadığını, aktüer raporundaki hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 faiz kullanılarak yapılması gerektiğini, davacı vekili lehine hükmedilen vekâlet ücretinin asliye hukuk mahkemeleri için hesaplanacak vekâlet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda kazanın 06.02.2020 tarihinde meydana geldiği, dosyaya sunulan Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 21.08.2020 tarihli ve 505 sayılı maluliyet raporunun, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, raporun kaza ile zarar arasındaki illiyet bağını kurar mahiyette olup, ayrıntılı ve denetime elverişli bulunduğundan tazminat hesabına esas teşkil edecek ve davalı ... şirketinin itirazlarını karşılar mahiyette düzenlendiği, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden sorumlu olduğu, Yargıtay içtihatları ve Danıştay 8.Dairesinin kararı doğrultusunda hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi kullanılamayacağından progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, davacı lehine tam oranda vekalet ücreti verilmesinin yerinde olduğu gerekçesi ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 06.02.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; progresif rant yönetimine göre hesaplama yapılmasının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri taleplerinden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 98 inci maddesi uyarınca davalının sorumlu olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Davaya konu kazanın meydana geldiği 06.02.2020 tarihinde Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olup bu Yönetmelik’in ekinde yer alan “Engel Oranları Cetveli”nin “alt ekstremiteye ait sorunlarda engellilik oranları” başlıklı 3 üncü maddesinde, “... engellilik hastanın mevcut durumuna göre belirlenmeli, kişi engelinin zaman içerisinde değişebilme ihtimali varsa rapor süreli olarak verilmelidir. Devamlı engellilik raporu verilmeden önce, hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olmadığı tespit edilmelidir. Alt ekstremitenin sürekli bozukluklarının değerlendirilmesinde anatomik, tanısal ve fonksiyonel yöntemler kullanılır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; yaralanma alt ekstremiteye ilişkin olup kazanın meydana geldiği tarih ile hükme esas alınan sağlık kurulu raporunun düzenlendiği tarih arasında bir yıllık süre geçmemiştir. Bu nedenle hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olmadığı tespit edilmeden alınan rapora itibar edilerek karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi amacıyla kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve ekindeki Özür Oranları Cetveli’ne göre yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/3489, K. 2023/9137, T. 13.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2022-3489-e-2023-9137-k-a03f3341856f