Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/3548 E. 2023/9140 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2022/87 D.İş - 2022/80 Karar SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ SAYISI : İHK-2022/3187 HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü / Davalının itirazının reddi SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ SAYISI : K-2021/169346

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Dava dilekçesinde; yaya olan müvekkiline davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün 07.11.2019 tarihinde çarpması neticesinde davacının yaralandığını, 10.03.2021 tarihinde davalı 13.355,00 TL ödeme yapmışsa da yeterli olmadığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada şimdilik 5.100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 10.03.2021 ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı talebini 05.11.2021 tarihinde 119.559,00 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP Cevap dilekçesinde; davacıya ödeme yaptıklarını, ibraname verildiğini, eksik bir ödeme olmadığını, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılması gerektiğini, zorunlu evraklar ile başvuru yapılmamış olması nedeni ile davanın usulden reddine kararı verilmesi gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, raporun usule uygun olmadığını, kusur oranlarının tespiti maksadı ile rapor alınmasını talep ettiklerini, faiz ve vekalet ücreti talebine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, 07.11.2019 tarihli kaza nedeni ile %8 oranında sürekli iş göremez kaldığı iddiasında bulunduğu, buna dayalı olarak dosyaya Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından 08.09.2020 tarihli raporun ibraz edildiği, olay tarihinde yürürlükte olan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca tanzim edilen raporun usule uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi esasına göre hazırlanan tazminat raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik olmadığı, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %75 oranında, yaya olan davacının ise %25 oranında kusurlu bulunduğu, hesap raporu neticesinde bakiye 119.559,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının belirlendiği ve başvuranın taleplerini artırdığı gerekçesi ile başvurunun kabulü ile 119.559,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 24.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ A. İtiraz Yoluna Başvuranlar Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri Davalı vekili; başvuru sahibine 10.03.2021 tarihinde 13.355,27 TL ödeme yaptıkları, dosyaya sunulan raporun Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve hukuki düzenlemede değişiklik nedeniyle Çocuklar için Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmemiş olduğunu, maluliyet oranını kabul etmediklerini, kazanın meydana gelmesindeki kusur dağılımı bakımından Adli Tıp Kurumu ya da kusur bilirkişisinden rapor alınması gerektiğini, Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları'nda tanımlı TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile tazminat hesabı yapılması gerektiği, kabul anlamına gelmemekle beraber aleyhe takdir edilecek vekâlet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde (AAÜT) belirtilen vekâlet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin, kusur oranına itiraz ettiği, alınan rapor uyarınca davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğuna dair verilen rapor ile talebin karşılandığı, maluliyet raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik olmadığı, aktüer raporun TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi esas alınarak yapılmasının Yargıtay içtihatları gereği olduğu, davacı lehine tam ve nispi oranda vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçeleri ile davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya 07.11.2019 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; alınan kusur raporu ile araç sürücüsünün kazada %75 oranında, davacının ise %25 oranında kusurlu olmasına, progresif rant yönetimine göre hesaplama yapılmasının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'i, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'i, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza 07.11.2019 tarihinde meydana gelmiştir.

Dosya içinde bulunan maluliyet raporunda kaza tarihi itibari ile Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerinin geçerli olduğu ancak davacının çocuk olması nedeni ile Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Yönetmelik hükümlerine göre raporun hazırlandığı ve davacının %8 engel oranı olduğu belirtilmiştir. Ancak kaza tarihi itibari ile Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri geçerli olup bu yönetmelik hükümleri dikkate alınarak rapor alınması ve davacının kararı temyiz etmediği dikkate alınarak davalının usuli kazanılmış hakları gözetilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.