Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/17069 E. 2023/4728 K. – Tazminat

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2014/232 Esas Esas- 2022/217Karar. HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü Taraflar arasındaki tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Tur. Taş. Gıda İnş. Tem. Hizm. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... tarafından tahsis edilen otobüs ile memleketine giderken gerçekleşen tek taraflı kazada yaralandığını, göğsünde kırıklar oluştuğunu ve 20 gün yoğun bakımda kalarak tedavi gördüğünü açıklayıp 100.000,00 TL manevi tazminatın avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı ... Tur. Taş. Gıda İnş. Tem. Hizm. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; derdestlik ve husumet itirazında bulunarak, kazaya karışan aracın uzun süreliğine kiralandığından sorumlu olmadıklarını ileri sürerek davanın reddini istemiştir. 2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, ücret alınmaksızın aracın belde sakinlerine tahsis edildiğini, araç sürücüsünün diğer davalının nezdinde çalıştığını, diğer davalının işleten ve adam çalıştıran olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Turizm A.Ş.vekili ve davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 29.04.2013 tarihli ve 2013/4403 Esas, 2013/5837 Karar sayılı ilamıyla; "Yolcu taşıması esas olarak 6102 s.TTK.nin 850 ve devamı (6762 s.TTK'nun 798. ve devamı) maddelerinde düzenlenmiştir. 6102 Sayılı TTK.nda taşıma işlerinin ticari faaliyet olarak düzenlenmesine ve aynı yasanın 4. maddesi uyarınca bu kanunda düzenlenen işlerden kaynaklanan hukuk davalarının ticari dava niteliğinde olduğunun kabul edilmesine göre, uyuşmazlığın niteliği belirlenerek taşıma faaliyeti kapsamına girip girmediğinin ve davanın ticari dava niteliğinde olup olmadığını tespit edilmesi ve öncelikle görev hususunun tartışılması gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yetkisizlik kararı verilmesi isabetli olmamıştır." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Tur.Taş.Gıda İnş.Tem.Hizm.AŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde, manevi tazminatın düşük olduğunu, hükmedilecek faiz türünün avans faizi olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, araç üzerindeki sorumluluğun diğer davalıda olduğunu, davalı belediyenin üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, olayın gizli buzlanmadan kaynaklandığını ve bu nedenle Karayolları Genel Müdürlüğünün de kusurlu olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. 3. Davalı ... Tur. Taş. Gıda İnş. Tem. Hizm. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde, araç sürücüsünün tam kusurlu olması nedeni ile zarar ile davalı şirket arasındaki illiyet bağının kesildiğini, aracın uzun süreliğine kiralandığından işleten sıfatına sahip olmadıklarını, taşımanın hatır taşıması olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, başka bir dosyadan da manevi tazminat talep edildiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; trafik kazası sonucu yaralanan davacının manevi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ıncı maddeleri, 3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekili ve davalı ... Tur. Taş. Gıda İnş. Tem. Hizm. A.Ş vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davacı vekili dava dilekçesi ile hükmedilecek tazminata avans faizi işletilmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece yasal faize karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kazaya karışan araç otobüs olup niteliği itibari ile ticari araçtır. Bu nedenle faize karar verilirken avans faizine karar verilmesi gerekirken yasal faize karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1086 sayılı Kanun'un 438/7 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili ve davalı ... Tur. Taş. Gıda İnş. Tem. Hizm. A.Ş vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1 numaralı bendinde yer alan "yasal" ibaresinin karardan tamamen çıkartılarak yerine “avans” ibaresinin yazılması suretiyle kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, Dosyanın mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.