Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/1526 E. 2023/11944 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2016/92 E., 2021/468 K. DAVA TARİHİ : 24.05.2011 HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı 'ın sürücüsü, dava dışı Oto Kiralama Turizm Tic. Ltd. Şti.'nin maliki olduğu aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeride geçmesi ve dava dışı ... idaresindeki araç ile çarpışması sonucunda meydana gelen kazada sürücü idaresindeki araçta yolcu olarak bulunan eşi davacı ...'ın yaralandığını, sağlık kurulu raporuna göre %9 malül kaldığını belirterek 7.900,00 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; davacı vekili 27.10.2011 havale tarihli açıklama dilekçesinde, maddi tazminat talebinin 900,00 TL, manevi tazminat talebinin ise 7.000,00 TL olduğunu belirtmiştir. II. CEVAP Davacı Groupama Sigorta A.Ş vekili cevap dilekçesinde; soruşturma dosyasında davacının aracı kullandığına dair emareler olduğunu, kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağını, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 11.07.2013 tarihli ve 2011/243 Esas, 2013/442 Karar sayılı kararıyla; %100 kusurlu olan eşinin kullandığı araçta yolcu olarak bulunan davacının 3. kişi olmadığı ve tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 26.10.2015 tarih ve 2014/4411 Esas ve 2015/11234 Karar sayılı ilamı ile; "...Bu noktada üzerinde durulması gereken hususlardan birisi de, 2918 sayılı KTK.’nun 92/b maddesinde yer alan “İşletenin; eşinin, usul ve füruunun, kendisine evlat edinme ilişkisi ile bağlı olanların ve birlikte yaşadığı kardeşlerinin mallarına gelen zararlar nedeniyle ileri sürebilecekleri taleplerin zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamı dışında olduğuna” ilişkin hükümdür. Bu hükümle kanun koyucu; tehlike sorumlusu zorunlu mali sorumluluk sigortacısının sorumluluğu kapsamından sadece, tehlike sorumlusu olan işletenin eşinin, usul ve füruunun, kendisine evlat edinme ilişkisi ile bağlı olanların ve birlikte yaşadığı kardeşlerinin mallarına gelen zararları çıkarmıştır. Şu haliyle, anılan kişilerin mallarına gelen zararlar dışında kalan ölüm ve yaralanmaya ilişkin cismani zararlar ise sigortacının sorumluluğu kapsamında bırakılmış, böylece tehlike sorumlusunun yakınlarının dahi belirtilen anlamda sigorta kapsamında olduğu benimsenmiştir. Durum bu olunca, işletenin; eşinin, usul ve füruunun, kendisine evlat edinme ilişkisi ile bağlı olanların ve birlikte yaşadığı kardeşlerinin ölüm veya yaralanmaları halinde bundan kaynaklanan zararlarının zorunlu sigorta kapsamında olduğu kabul edilmelidir. Araç sürücüsünün veya yakınlarının talepleri ise 92. madde kapsamında yer almamakla birlikte, sigortacının sorumluluğu kapsamında kabul edilmiştir. O halde Mahkemece, davacının kazadaki yaralanmasının maluliyete neden olup olmadığı araştırılarak maluliyeti bulunduğunun anlaşılması halinde 3. kişi olarak tazminat talebinde bulunabileceği kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maddi tazminat talebi yönünden aldırılan maluliyet raporuna göre davacının sürekli maluliyetinin bulunmadığı, geçici maluliyetinin ise olay tarihinden itibaren 3 aya kadar uzayabileceği kanaatine varıldığı, kazaya karışan araçların kusur durumuna göre davacının eşinin olay nedeniyle %100 kusurlu olduğu, davanın davalı tarafından sigortalanan bu araca yönelik açıldığı, kusur ve maluliyet durumunun tespiti sonrası dosya aktüerya bilirkişisine tevdi edilerek alınan rapora göre maddi tazminatın belirlendiği, her ne kadar bilirkişi raporuyla belirlenen bedel daha yüksek ise de davacının talebi ile bağlı kalınarak 900,00 TL maddi tazminata hükmedildiği, manevi tazminatın sigortacının sorumluluğu kapsamında olmadığı gerekçesiyle; davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 900,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 12.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyada bulunan maluliyet raporları arasında çelişki bulunduğunu, çelişkinin giderilmediğini, davacının davaya konu kaza sebebiyle malul kalmış olup bu maluliyeti %9 'un dahi çok daha üzerinde olmasına rağmen hakikate aykırı şekilde iş göremezlik süresinin 3 ay olduğu yönündeki raporların esas alınarak zarar hesaplanmasının hukuka aykırı olduğunu, hükme esas alınan 08.02.2021 tarihli aktüerya raporunda yer alan hesaplamaların da baştan aşağı yanlış olduğunu, ek rapor alınmasına yönelik taleplerinin hukuka aykırı olarak reddedildiğini belirterek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe: 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 27.01.2010 tarihli trafik kazası sonucu yolcu konumundaki davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu (6100 sayılı Kanun) geçici 3. maddesi atfıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve 56 ncı (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46 ve 47) maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine 06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. 269,85 TL 0.H. 85,20 TL P.H. 184,65 TL Kalan