Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/11157 E. 2023/14312 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2018/532 E., 2021/405 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili, davacıya ait, davalı ... zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen 03.04.2013 tarihli kazada davacıların desteğinin öldüğünü açıklayıp açılan belirsiz alacak davasında 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 05.06.2015 tarihli dilekçesiyle talebini davacı Elif için 126.822,95 TL ve davacı ... için 4.188,10 TL olmak üzere toplam 131.011,15 TL'ye artırmıştır. II. CEVAP Davalı vekili, davaya konu kazanın iş kazası olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacılara gelir bağlanıp bağlanmadığının, davacıların bakiye zararlarının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 07.07.2015 tarihli ve 2014/1215 Esas, 2015/979 Karar sayılı kararıyla davanın kabulü ile toplam 131.011,05 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 18.01.2018 tarih, 2015/14099 esas, 2018/270 karar sayılı ilamı ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacılara rücuya tabi ödeme olup olmadığının araştırılarak, ödeme var ise hesaplanan tazminattan indirim yapılması gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına, bozmanın neden ve şekline göre davalının faiz başlangıcına yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma neticesinde alınan bilirkişi raporu ile Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin peşin sermaye değerlerinin indirilmesi sonucunda davacı ...'un bakiye zararının kalmadığından davacı ... tarafından açılan davanın reddine, davacı ... için bakiye 33.804,39 TL maddi tazminatın 14.04.2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili, karara esas alınan tazminat raporunun hukuk ilkelerine ve yerleşik içtihatlara aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri. 3. Değerlendirme Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına, karara esas alınan tazminat raporunun karar vermeye elverişli olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.