Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/9878 E. 2022/17911 K. – Tazminat

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Maçka Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine dair karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili; müvekkillerinin desteği ...'ın davalıya sigortalı araçta yolcu iken 27/12/2010 tarihinde meydana gelen tek taraflı kaza sonucunda vefat ettiğini, destekten yoksun kaldıklarını, müvekkil ... ev hanımı olduğunu ve bir geliri olmadığını, meydana gelen kaza sebebiyle davalı ... şirketine başvuruda bulunduklarını ancak davalı sigortanın beklenilenden daha düşük tazminat teklif ettiklerini, teklifi kabul etmeyerek iş bu davayı açtıklarını, müvekkil ... için şimdilik 7.000,00 TL maddi tazminat, ... için şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 10.000,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketine başvuru tarihi olan 17/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte kaza tarihindeki poliçe limitiyle sınırlı olarak davalıdan alınarak müvekkillere ödenmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında dava değerini ... yönünden 200.381,17 TL, ... yönünden 12.078,31 TL'ye yükseltmiştir. İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ...'ın ölenin desteğinden yoksun kalması nedeniyle uğramış olduğu 200.381,17 TL zararından müteveffanın müterafik kusurlu oluşu dikkate alınarak TBK 52. maddesi uyarınca takdiren %20 oranında ve araçta hatır için ücretsiz taşınması nedeniyle TBK 51. maddesi uyarınca takdiren %20 oranında indirim yapılmak suretiyle 128.243,946 TL zararı ile davacı ...'ın ölenin desteğinden yoksun kalması nedeniyle uğramış olduğu 12.078,31 TL zararından müteveffanın müterafik kusurlu oluşu dikkate alınarak TBK 52. maddesi uyarınca takdiren %20 oranında ve araçta hatır için ücretsiz taşınması nedeniyle TBK 51. maddesi uyarınca takdiren %20 oranında indirim yapılmak suretiyle 7.730,118 TL zararı olmak üzere toplam 135.974,064 TL tazminatın temerrüt tarihi olan (28.05.2016) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, davacılar ve davalı vekilleri karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvuruları reddedilmiş, davalı vekili kararı temyiz etmiştir. 1-6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir. Davacılardan ...'a yönelik olarak mahkemece kabul edilen tazminat miktarı 7.730,118 TL olup temyiz eden davalı bakımından temyize konu edilen miktar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının adı geçen davacı yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp davalı vekilinin davacı ...'a yönelik temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davalı vekilinin davacı ... yönünden temyiz itirazının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince onanmasına karar vemek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 6.438,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 27.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.