Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/27089 E. 2022/11910 K. – Tazminat

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ...Ş vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen karar süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R Davacılar vekili, 05/02/2009 tarihinde davalı ...’un yönetimindeki ... plakalı otobüsün çarpması sonucunda müvekkili ...'in yaralanarak %93 oranında malul kaldığı, kendi ihtiyaçlarını karşılayamayacak hale geldiği, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik maddi ve manevi olarak büyük yıkım yaşadığı, olay sebebiyle davacı ...'in ailesi olan diğer davacıların da büyük üzüntü ve ızdırap çektiklerini belirterek; tedavi giderleri ile ilgili hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı ... için 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi, davacı baba ... için 150,000,00 TL anne ... için 200.000,00 TL, kardeşleri ... için 50.000,00 TL, ... için 50.000,00 TL, ... için 50,000,00 TL, ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... şirketinin maddi tazminat açısından poliçe limiti ile sınırlı sorumlu tutulmasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince; toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 449.725,39 TL'nin davalı ... sigorta limiti ile sınırlı olarak ve dava tarihi olan 15/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, diğer davalılar yönünden 15/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 60.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 25.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 125,000,00 TL'nin 15/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili ile davalılar vekillerince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacılar vekili, ... ve ... vekili ve davalı .... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yukarıda esas ve karar numarası belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının, HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 449.725,39 TL'nin davalı ... sigorta limiti ile sınırlı olarak ve dava tarihi olan 15/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, diğer davalılar yönünden 15/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 60.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 25.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 125,000,00 TL'nin 15/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ile davalı İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı davalının her bir davacıya yönelik temyizi bakımından ayrı ayrı belirlenecektir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,57 TL’dir HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir. Davacılar ..., ..., ... ve ... bakımından temyize konu edilen miktar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin tüm ve davacılar ..., ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 3- Davacılardan ..., ... ve ...'in manevi tazminata yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56. Maddesi (818 sayılı BK 47) hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.. Somut olayda; davacı ...'in yaralanma derecesi, olayda kusurunun olmaması, olay tarihi ve davacı anne ... ve davacı baba ...'in kızlarının yaralanması karşısında yaşadıkları üzüntü ile yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında bu davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin ve davalı İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin, davacılar ..., ..., ..., ...'e yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar ..., ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazları ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılardan ..., ... ve ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu davacılar yararına HMK’nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalı İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel İşletmeleri Genel Müdürlüğüne geri verilmesine 11/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.