Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/26395 E. 2023/14013 K. – Tazminat

Konu: Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/26395
Karar No
2023/14013
Karar Tarihi
Konu
Tazminat

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/862 E., 2021/1045 K. DAVACILAR : 1-... 2-... 3-... vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : 11.05.2018 HÜKÜM/KARAR : Davacılar İstinaf Başvurusunun Reddine/Davanın Reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2018/230 E., 2019/55 Karar Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; 24.03.2016 günü Yakup Çelik yönetimindeki plakalı ticari aracıyla seyir halindeyken diğer sürücü ın idaresindeki plakalı araçla çarpışması sonucu müteveffa 'in vefat ettiğini, geride mirasçı olarak eşi ..., çocuğu ..., yine öğrenci çocuğu ...'i bıraktığını, trafik kazası tespit tutanağı ve Ağrı Savcılığınca yapılan soruşturma dosyasında Adli Tıp Kurumu'ndan aldırılan rapora göre davacılar desteğinin %100 kusurlu sayılarak dosyanın kapatıldığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla davacılardan her biri için 500,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 1500,00 TL maddi tazminatın sigorta limitini aşmamak üzere temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, şimdilik 500,00 TL cenaze ve defin giderlerinin temerrüt tarihinden işletilecek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın 01.06.2015 tarihinde değiştiğini, yeni mevzuatta A.6 D'ye göre müteveffanın kendi kusuru ile kazaya sebebiyet vermesi halinde destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminat talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerini teminat dışında kalan haller arasında sayıldığını, dolayısıyla kazanın genel şartlarda yapılan değişiklikten sonra meydana geldiğini, bu nedenle müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davacılar desteğinin kazanın oluşumunda tek ve asli kusurlu olduğu, poliçe ve kaza tarihinin 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni genel şartlardan sonraki tarihe ilişkin olduğu, talebin teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu kazanın meydana geldiği tarihin 24.03.2016 tarihi olduğunu, 25.04.2016 tarihinde yapılan kanun değişikliğinin müvekkillerini etkilemeyeceğini ifade ederek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 01.08.2016 tarih ve 2016/55598/7923 sayılı raporunda karşı araç sürücüsünün kusursuz ve davacılar desteğinin tam kusurlu bulunduğu, denetime ve hüküm vermeye elverişli rapora dayanılarak karar verilmesi ve ayrıca 24.03.2016 tarihinde meydana gelen kazanın 01.06.2015 tarihinde yapılan kanun değişikliğinden sonra meydana geldiği dikkate alınarak destekten yoksun kalma tazminatı yönünden sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsın kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası kapsamı dışında kaldığı da gözetilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde ve İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada delillerin takdir ve değerlendirilmesinde bir hukuka aykırılık görülmediği gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği itirazlarını tekrar etmiş; ilaveten Genel Şartların Anayasa Mahkemesinin 09.10.2020 tarihli kararıyla iptal edildiğini, iptal edilen genel şartlar dikkate alınarak karar verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53. üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararı, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı tarafından düzenlenen ZMSS poliçesinin 24.06.2015 - 24.06.2016 vadeli olduğu, davaya konu kazanın 24.03.2016 tarihinde gerçekleştiği, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartlarının C.11 maddesi gereği bu tarihten sonra akdedilen poliçeler için anılan Genel Şartların uygulanacağı, Anayasa Mahkemesi tarafından ZMSS Genel Şartlarının değil Karayolları Trafik Kanunu'nun bu genel şartlara atıf yapan bazı maddelerinin iptal edildiği hususları dikkate alındığında, davaya konu edilen zararın ZMSS teminatında olmadığına ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığına göre karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/26395, K. 2023/14013, T. 25.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-26395-e-2023-14013-k-9d3ec44aaeea