Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/17998 E. 2022/14560 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/17998
Karar No
2022/14560
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Trafik kazası nedeniyle doğan maddi ve manevi zararın tazmini davasının maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili ve davalı ... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın süresi içinde davalılardan ... vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. İlk derece mahkemesince davacının maddi tazminat yönünden talebinin kabulüne, 180.084,16 TL sürekli iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline, 4.393,93 TL tedavi giderinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline; manevi tazminat yönünden talebinin kısmen kabulüne, 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’ dan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karara karşı davacı vekili ve davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; bölge adliye mahkemesince davacı vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının yeniden hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına, HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden hüküm tesisine, davacının maddi tazminat talebinin kabulüne, 175.722, 39 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 4.393,93 TL tedavi giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek müteselsil tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan ...’ dan tahsiline, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Eldeki davada davalı ...’ın yalnızca kabul edilen manevi tazminat yönünden temyiz istemi olduğu gözetildiğinde, davalı bakımından, temyize konu edilen manevi tazminat tutarı 50.000,00 TL’nin yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından bölge adliye mahkemesi kararı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde, bölge adliye mahkemesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir. Bu nedenle, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin HMK 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/17998, K. 2022/14560, T. 14.11.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-17998-e-2022-14560-k-c80695c3e669