Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/16660 E. 2023/1283 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/16660
Karar No
2023/1283
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/1917 E., 2021/99 K. HÜKÜM/KARAR : Davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Davalı ...'ın başvurusunun reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2016/258 Esas, 2019/473Karar Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun kabulüne, davalı ...'ın başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın davacının idaresindeki elektrikli bisiklete çarptığını ve davacının bacaklarının üzerinden geçtiğini, bu nedenle müvekkilinin yaşam boyu beden gücü kaybına uğradığını ileri sürerek artırılmış hali ile 10.836,78 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 2.060,00 TL tedavi giderinin tüm davalılardan olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle, 100.000,00 TL manevi tazminatın ise davalı işleten ve sürücüden olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kazanın oluşumunda müvekkilinin kusuru bulunmadığını, tüm kusurun davacıda olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Davalı ...Ş vekili cevap dilekçesinde müvekkilinin TBK'nın 66 ncı maddesindeki özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini ve sorumluluğunun bulunmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... davaya cevap vermemiş, 17.08.2017 tarihli dilekçesi ile davacının maluliyeti nedeniyle ödeme yapıldığını, sulh gerçekleştirildiğini, müvekkilinin başkaca sorumluluğu kalmadığından açılan davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, maddi tazminat istemi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kusura ilişkin dosya kapsamında alınan ve davalı sürücüye %85 oranında kusur atfeden rapora itibar edilmeyip, taraflara eşit kusur atfeden yetersiz raporun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, yanlış belirlenen kusur oranına paralel olarak manevi tazminat miktarının da düşük belirlendiğini, davalı ... ile tedavi gideri ve geçici iş göremezlik zararları yönünden sulh yapılmadığını, bu talepler yönüyle davanın konusuz kalmadığını belirtmiştir. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili şirketin yasada öngörülen ve üzerine düşen tüm sorumluluğu yerine getirmiş olup, aracın periyodik bakımlarını yetkili serviste yaptıran ve işçileri eğiten müvekkilinin sorumluluğunun ortadan kalktığını, tüm kusurun davacıda olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kesinleşen ceza yargılamasında bilirkişi heyetinden hem de dosya kapsamında İTÜ'den alınan ve birbirini teyit eder mahiyetteki kusur raporlarında her iki sürücünün de kazada %50 oranında asli kusurlu oldukları, manevi tazminat miktarının davacıda meydana gelen yaralanmanın boyutuna, tarafların kusur durumuna ve TBK'nın 56 ncı maddesindeki ilkelere uygun belirlenmiş olmasına göre davalının tüm istinaf itirazlarının reddi gerektiği, davalı ... tarafından dosyaya sunulan "Makbuz ve İbraname" başlıklı belgede, taraflar arasında geçici iş göremezlik tazminatı ve manevi tazminat talepleri açısından herhangi bir ibra söz konusu olmadığı, ancak davalı ... şirketince davacıda meydana gelen sakatlık ve maluliyet tazminatlarının fer'ileriyle birlikte ödendiği, bu talepler yönüyle davadan sigorta şirketi ve sigortalı yönüyle feragat edileceği bildirildiği, bu ifadelerden sigorta şirketince davacının tedavi giderlerinin de karşılandığının anlaşıldığı, bu nedenle mahkemece bu kısım yönüyle davanın konusuz kaldığının kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, ibranamede görüldüğü üzere davacının geçici iş göremezlik zararının karşılanmadığı, mahkemece geçici iş göremezlik zararının da karşılandığı gerekçesiyle davanın konusuz kaldığı kararının isabetli olmadığı, davacı yararına 10.836,78 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile takdiren 10.000,00 TL manevi tazminata hükmolunması gerektiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına ve hükmün belirtilen biçimde yeniden oluşturulmasına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Daire Başkanlığı'nca düzenlenen kusur raporunun dikkate alınmadığını, kusur raporları arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, bu nedenle manevi tazminat miktarının düşük belirlendiğini belirtmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü ve 56 ıncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/16660, K. 2023/1283, T. 06.02.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-16660-e-2023-1283-k-d9c300d48f7c