Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/14560 E. 2022/13177 K.

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/04/2018 tarihinde verilen dilekçe ile kendisine iftira atması gerekçesi ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/01/2020 tarihli karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 14/09/2020 tarihli kararın davacı tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığından bahisle temyiz talebinin reddine dair verilen 15/02/2021 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R Davacı, davalının hakkında gerçek dışı beyanlarda bulunması nedeniyle kendisi hakkında Rize Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/5529 sayılı dosyası ile soruşturmaya başlandığını ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, davalının gerçek dışı beyanları nedeni ile çocuklarının kendisini evden attığını, yaşamakta olduğu köyünü kimsenin yüzüne bakamaması nedeniyle terk etmek zorunda kaldığını, ancak daha sonra tekrar köyüne döndüğünü, ayrıca davalının 25/11/2017 tarihinde kendisine taş atarak "köpek" diye bağırdığını, tüm bu sebeplerle 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tarafına verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının kendisine yapmış olduğu gayri ahlaki tekliflerden ötürü karakol ve savcılığa şikayette bulunduğunu, davacının başkalarına da bu tarz davranışlarda bulunduğunu, davacının kin gütme saikiyle bu davayı açtığını belirterek savunarak davanın reddini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince verilen karara yapılan istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince incelenmesi sonucu verilen karar, temyiz eden davacı tarafa 15/10/2020 tarihinde tebliğ edilmiş HMK 361/1. maddesi hükmüne göre temyiz süresi iki hafta olduğu halde, bu süre geçtikten sonra 30/12/2020 tarihinde temyiz edilmiştir. Temyiz talebini süre yönünden inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından; HMK 366. maddesi yollamasıyla temyiz yolu için de uygulanması gereken HMK 346/2. maddesine dayalı olarak verilen ek karar ile süresinde yapılmayan temyiz talebi reddedilmiş olup yine davacı asil tarafından HMK 346/2. maddesinde belirtilen bir haftalık süre içinde ek karar temyiz edilmiştir. Hükmü temyiz eden tarafa kararın tebliğ edildiği tarih ile temyiz dilekçesinin bölge adliye mahkemesine verildiği tarih arasında yasada öngörülen temyiz süresi geçmiştir. Bölge adliye mahkemesince bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 26/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.