Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/4543 E. 2026/9905 K. – Görevi Yaptırmama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1075 E., 2024/1170 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.10.2023 tarih ve 2023/267 E., 2023/506 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme dair Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, ceza miktarını artırmadan TCK'nın 58. maddesinin ek bir yaptırım olarak ilk kez hükme ilave edilmesi suretiyle verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz edilebilir olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık savunması, katılan ve şikâyetçi beyanları, 15.10.2022 tarihli tutanak, 16.10.2022 tarihli görüntü izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.