Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9160 E. 2026/11914 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2910 E., 2024/2025 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüyle yapılan duruşmalı inceleme neticesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; suç işleme kastının olmadığına, matufiyet koşulunun gerçekleşmediğine, suç vasfının tayini konusunda Mahkeme uygulamasının hatalı olduğuna ve şikayet süresi dolduğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1.Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü, sanığın söylediği kabul edilen suça konu sözün, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ifade niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi, 2. Kabule göre de, a. Sanığın davaya konu hakaret eyleminin, katılanın yerine getirdiği kamu görevinden kaynaklanmamasına karşın, sanık hakkında ön ödeme kapsamında olan 5237 sayılı Kanun'un 125/2-1. maddesi gereği değerlendirme yapılması yerine, aynı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca hüküm kurulması, b. Sanık tarafından, katılanın eylemiyle ilgili yapılan ve toplum tarafından tepki gösterilen fotoğrafa ilişkin davaya konu ifadelerin yazılmış olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.