Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9941 E. 2026/11961 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/9941
Karar No
2026/11961
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2125 E. , 2024/1430 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; söz konusu e-posta hesabının sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığına dair araştırma yapılmadan eksik inceleme neticesinde hüküm tesis edildiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. Sanığın temyiz istemi; e-posta hesabının kendisi tarafından kullanılmadığını, suçun işlendiği iddia edilen tarihte ceza infaz kurumunda bulunduğunu ve üzerine atılı suçu işlemediğini ileri sürerek hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığın savunmalarında söz konusu e-posta adresini kullanmadığını, kim tarafından kullanıldığını da bilmediğini ve suç tarihinde ceza infaz kurumunda bulunduğunu beyan etmesi karşısında, suç tarihinde başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunup bulunmadığı ve söz konusu e-posta adresinin kim tarafından kullanıldığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Nedeniyle karar hukuku aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/9941, K. 2026/11961, T. 23.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-9941-e-2026-11961-k-f200ce3ba037