Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9906 E. 2026/11963 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2943 E. , 2024/1042 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken hatalı hükmün tekerrüre esas alındığını ileri sürerek kararın bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, dilekçe örneği ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "tekerrüre esas alınan Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.10.2017 tarih, 2017/125 Esas ve 2017/647 Karar sayılı ilamına konu ve ikinci kez mükerrirliğe esas kabul edilen Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/310 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararında sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve ikinci kez mükerrir olamayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde ikinci kez mükerrirliği içeren Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.10.2018 tarih, 2018/421 Esas ve 2018/628 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi" dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımdan "Sanığın önceden işlediği Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/20 17... /125 esas ve 2017/647 karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu" ibaresinin çıkarılarak yerine "Sanığın önceden işlediği Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.10.2018 tarih, 2018/421 Esas ve 2018/628 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.