Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/7372 E. 2024/15840 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/7372
- Karar No
- 2024/15840
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ: Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; suçlamayı kabul etmediğine, gözaltına alınırken aşırı ve orantısız güç kullanıldığına, cezanın kaldırılmasına bu nedenlerle hükmün bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İddianame anlatımı, katılan beyanları ve tutanak içeriği ile Mahkeme kabulüne göre, sanığın yapılan ihbar üzerine hakkında işlem yapmak isteyen kolluk görevlilerine yönelik söylediği sözlerin bir bütün halinde tehdit niteliğinde olduğu ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru niteliğinde kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, hakaret suçundan ayrıca mahkumiyetine karar verilmesi, 2-Kabule göre; a) 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen cezada yasal artırım oranının azami 1/4 olmasına karşın 1/6 olarak belirlenmesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi, b)Sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle bu ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı ve başkaca tekerrüre esas sabıkası da bulunmadığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.