Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/12320 E. 2026/9720 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2330 E. 2024/2731 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık ifadesi, tanık beyanları, güvenlik kamera görüntüleri, sanığın hastaneye getirilen çocuğun dedesi olması, çocuğu alıp dışarı çıkıp bir süre sonra diğer sanıklarla beraber acil servise geri gelmesi dikkate alındığında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi ve diğer sanıklar açısından mahkumiyet kararı verilmesine rağmen katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği dikkate alınmadığından sanık hakkında verilen kararın bozulması talebini içerdiği belirlenmiştir. III. GEREKÇE Her ne kadar katılan vekilinin temyiz dilekçesinde, diğer sanıklar açısından mahkumiyet kararı verilmesine rağmen katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilmişse de Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2023 tarih ve 2023/752 D. İş sayılı kararı ile katılan lehine vekalet ücretine hükmedildiği, temyizin sanık ...'a yönelik olduğu anlaşılmıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın soruşturma ve kovuşturmadaki ifadelerinde katılana hakaret etmediğini belirtmesi, katılanın aşamalardaki beyanlarında sanık aleyhine beyanda bulunmadığı, güvenlik kamera kayıtlarının incelenmesi sonucu hazırlanan 01.08.2021 tarihli tutanakta ses çözümlemesi olmaması ve tanık beyanlarının birbiri ile çeliştiği anlaşıldığından, sanığın hakaret suçunu işlediğini gösteren mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2026 tarihinde karar verildi.