Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11235 E. 2025/772 K. – Fuhuş

Konu: Fuhuş

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/11235
Karar No
2025/772
Karar Tarihi
Konu
Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/167 E., 2016/91 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, düşme Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanığın temyiz isteğinin; atılı suçu işlemediğine, tanıklarla husumetli olmaları nedeniyle yalan beyanda bulunduklarına, eksik inceleme ve çelişkili beyanlara göre hükmün verildiğine, 2. Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; mağdur bayanların tespit edilerek sanığı teşhis etmelerinin sağlanması gerektiğine, fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağına, bu nedenle sanık hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükmünün kurulması gerekirken tek fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, Bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulmasına talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III.GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi öngörülmüştür. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-(d) maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 08.03.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik Üst Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/11235, K. 2025/772, T. 14.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-11235-e-2025-772-k-a7219bcffede