Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10387 E. 2026/11604 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1144 E., 2024/1574 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olduğuna, şikâyetçi ve tanıkların beyanlarının çelişkili olduğuna, bu beyanlara itibar edilemeyeceğine, 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin tatbik edilmemesine, aynı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, somut olaya dair bir kısım konuşmaların ve görüntünün yer aldığı CD içeriğinde sanık tarafından söylendiği kabul edilen ifadelerin bulunmaması, 02.09.2021 tarihli tutanak ile şikâyetçilerin ve tanıkların beyanlarında, sanığın söylediği ifadelere ilişkin farklı anlatımların olması karşısında, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delil bulunmayan sanık hakkında, beraat yerine mahkûmiyet kararı verilmesi, 2. Kabule göre de; Sanığın savunmasında, şikâyeti nedeniyle işlem yapılmadığını ve polis memurunun eline vurup, bileklerini sıktığını belirtmesi karşısında, CD içeriği ve sanık hakkında düzenlenmiş adli muayene raporu dikkate alınıp, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi ile eylemlerin öncelik ve sonralık ilişkisi de değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun'un 129/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde karar verildi.