Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/923 E. 2023/17341 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/923
- Karar No
- 2023/17341
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2015 tarihli 2015/332 Esas ve 2015/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararın sanık tarafından temyizi Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 10.09.2020 tarihli 2019/4429 Esas ve 2020/9255 Karar sayılı kararı ile ''hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı, idareye sunulan herhangi bir yapı kayıt belgesinin bulunmadığı, izah edilen ve resen gözetilecek nedenlerle usul ve Yasa'ya aykırı olan kararın bozularak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ruhsatsız yapı yaptığının tespit edilmesi üzerine 11.09.2014 tarih ve 103/34 sayılı yapı tatil tutanağının düzenlendiği, yapı kontrol müdürlüğünün yıkım kararı alarak sanığa bildirdiği, sanığın yapıyı ruhsat ve eklerine uygun hale getirmediği ve böylelikle sanığın imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, sanığın yapı kayıt belgesini alarak imar kirliliğine aykırılığın giderildiği gerekçesiyle düşme kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın savunması, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın 22.10.2021 tarihli yazı içeriği ve ekinde bulunan yapı kayıt belgesi ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına karşı öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.