Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/7173 E. 2025/20229 K. – Cumhurbaşkanına

Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/7173
Karar No
2025/20229
Karar Tarihi
Konu
Cumhurbaşkanına Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1303 E., 2022/1311 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, davaya konu paylaşımların eleştiri hakkı dolayısıyla ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve verilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hükmedilen hapis cezasının kısa süreli olmaması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmış; davaya konu paylaşımların anlamı ve söylenme amacı bir bütün halinde değerlendirildiğinde eleştiri boyutunu aştığı ve muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikte bulunduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş ve bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Cumhurbaşkanına hakaret suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut (maddi) bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmaması ve sanık müdafiinin 16.12.2019 tarihli oturumda lehe hükümlerin uygulanması talebinin 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerini de kapsaması karşısında, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında; 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi bakımından sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi açısından ise suçun işlenmesinden sonra yargılama sürecindeki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/7173, K. 2025/20229, T. 08.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-7173-e-2025-20229-k-eb4cf4670c6d