Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5752 E. 2025/13931 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/2290 E., 2022/308 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, olay günü müşteki ... ile sanık ... arasında yaşanan tartışmaya sanığın müdahale ettiğine, müştekilerin sanığa atfı cürüm de bulunduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, katılan infaz koruma memurunun aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanıkların iddiayı doğrulaması ve olay tutanağı karşısında, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1.Olay günü sanık ...'ın, cezaevinde sayım düzeni için yapılan anonsa riayet etmeyen temyiz dışı sanık ... ile katılan infaz koruma memuru ... arasında yaşanan tartışmaya müdahil olarak katılana hakaret ettiği somut olayda, katılanın sanığa yönelik olarak haksız tahrik oluşturabilecek bir eyleminin bulunmamasına karşın, katılanın daha öncede mahkumlara yönelik davranışlarının hoş karşılanmadığı gibi soyut gerekçelerle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin, belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir. Somut olayda; sanığın, hakaret eylemini açık ceza evi bahçesinde gerçekleştirdiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; aleniyet öğesinin ne suretle oluştuğu tartışılıp açıklanmadan anılan Kanun maddesinin uygulanması, Hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde karar verildi.