Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1720 E. 2025/5549 K. – Göçmen Kaçakçılığ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3277 E. 2021/1264 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; Şikâyetçi kurum vekilinin göçmen kaçakçılığı suçu yönünden temyiz hakkının olmadığı, Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık 31.12.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış, kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının, infazında duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. I V. KARAR A.... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca, şikayetçi kurumun göçmen kaçakçılığı suçundan doğrudan zarar gören sıfatının ve dolayısıyla aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği kanun yoluna başvurma hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca; hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin kısmına “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2025 tarihinde karar verildi.