Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/15642 E. 2025/19428 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3167 E., 2023/2470 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvuruları Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın gerekçe içermediğine, savunma alınmadan hüküm kurulduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına, siyasetçilere yönelik eleştiri sınırının özel kişilerden daha geniş değerlendirilmesi gerektiğine, sözlerin kaba, rahatsız edici ve ağır eleştiri kapsamında kaldığına ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde; "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' Somut olayda ise, işlendiği iddia ve kabul olunan alenen hakaret suçunun öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla basit yargılama usulüne tabi olmadığından, aynı Kanun'un ''basit yargılama usulünde itiraz'' başlıklı 252/2. maddesinde yer alan ''İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223. madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır.'' şeklindeki yasal düzenlemenin uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, sanığın savunması alınmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2025 tarihinde karar verildi.