Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/15653 E. 2025/19429 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/15653
- Karar No
- 2025/19429
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2751 E., 2023/1749 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; yorumun yapıldığı paylaşım, söz konusu paylaşımın katılana ait fotoğrafı içermesi ve sanık tarafından yapılan yorum birlikte değerlendirildiğinde matufiyet şartının gerçekleştiğinin sabit olduğuna, kullanılan ifadelerin ise eleştiri ve ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; paylaşımda katılanın isminin açıkça zikredildiği ve sanığın cevabi paylaşımının içeriği itibarıyla da twitter paylaşımı ile birebir ilişkili olduğu, bu itibarla TCK'nın 126. maddesindeki koşulların mevcut olduğu ve katılana yönelik hakaret suçunun tüm yasal unsurları ile beraber oluştuğu anlaşıldığından, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde karar verildi.