Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/13029 E. 2026/3039 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1216 E., 2023/1107 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istemleri; atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığından beraat hükümleri verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak, 1.5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve somut olayda, hakaret eylemin bir kısım tanıklar tarafından aleni sayılmayan acil servis muayene bölümünde gerçekleştiğinin belirtmesi karşısında; sanığın hakaret eylemini acil servisin neresinde gerçekleştirdiği tespit edilerek sonucuna göre anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabul edilmesine rağmen, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Vezirköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.02.2026 tarihinde karar verildi.