Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/11288 E. 2024/2940 K. – Göçmen Kaçakçılı

Konu: Göçmen Kaçakçılığı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11288
Karar No
2024/2940
Karar Tarihi
Konu
Göçmen Kaçakçılığı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/457 E., 2022/1688 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 79 uncu maddesinde düzenlenen göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesinin kararıyla davanın reddine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık lehine vekalet ücreti verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında açılan kamu davasının reddine karar verildiğinden, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde yasaya aykırılık görülmemiş, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararı vekalet ücreti yönünden hukuka uygun bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/11288, K. 2024/2940, T. 07.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-11288-e-2024-2940-k-fb72d5f6dc44