Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/8824 E. 2025/4578 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2038 E., 2019/1199 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, hukuka aykırı delil ile hüküm kurulduğuna, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Başka bir suç nedeniyle hakkında soruşturma yürütülen tanık ... .'nin telefon iletişiminin mahkeme kararına uygun olarak dinlenmesi ve kayda alınması sırasında sanık tarafından iddianameye konu edilen ifadelerin kullanıldığının belirlenmesi nedeniyle sanığın Cumhurbaşkanına hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada; iletişim tespit tutanaklarının tesadüfen elde edilen delil niteliğinde olduğu, Ceza Genel Kurulunun 03.07.2018 tarihli ve 2015/1-396 Esas, 2018/323 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, telefon dinlemesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için söz konusu suçun da CMK'nın 135. maddesinde sayılan katalog suçlardan birisine uygun olması gerektiği, sanığa isnat edilen tehdit suçu CMK'nın 135/8. maddesinde belirtilen katalog suçlar arasında yer almadığından aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince iletişim tespit tutanaklarının bu suçun delili olarak kullanılamayacağı, elde edildikleri tarihte yürürlükte bulunan kanunlara uygun şekilde tespit edilmeyen kanıtların hukuka uygun kabul edilemeyeceği ve delil değerlendirme yasağı kapsamında kaldığı gözetildiğinde, hukuka aykırı elde edilen deliller dışlandıktan sonra sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmamasına karşın, sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2025 tarihinde karar verildi.