Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/7696 E. 2025/1814 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1058 E., 2020/875 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddi hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; mükerrer kabul edilen davadaki suça konu paylaşımların facebook isimli sosyal medya hesabından, inceleme konusu davaya konu paylaşımların ise instagram isimli sosyal medya hesabından paylaşıldığı, farklı tarihlerdeki farklı içeriklere ilişkin olduğu, mükerrer olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE 1. İnceleme konusu dosyada; sanığın 2016-2017 tarihleri arasında instagram isimli sosyal medya hesabından birden fazla kez katılana yönelik yaptığı paylaşımlar nedeniyle 26.11.2018 tarihinde Cumhurbaşkanına hakaret suçundan hakkında iddianame düzenlendiği, ilk derece mahkemesince aynı sanık hakkında aynı katılana yönelik Cumhurbaşkanına hakaret suçundan Ankara Batı 4. Asliye Mahkemesince 19.08.2018 tarihli, 2017/368 E., 2018/697 K. sayılı ilamı ile yargılama yapılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve kararın kesinleştiğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş ise de; hukuki kesintinin oluşmadığı ancak her iki dosyadaki suç tarihlerinin aynı tarih aralığında olduğu ancak farklı paylaşımlara ilişkin olması nedeniyle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi karşısında, Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 20.04.1999 tarih ve 1999/61-74 sayılı kararında açıklandığı üzere, yeniden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanarak hüküm kurulup, önceki hükümle tayin edilen sanığın cezasının mahsubuna karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında davanın reddine karar verilmesi, 2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihine 2016-2017 yılları yerine 02.11.2016 yazılması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.