Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5675 E. 2025/2825 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1312 E., 2021/1303 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin ek karar ile çıkarılmış olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilemeyeceğine, sanığın katılanın kamu görevlisi olduğunu bilmediğine ve hatasından yararlanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, katılan jandarma görevlisinin aşamalarda iddiasını tekrarlaması ve olay tutanağı ile sanığın kız arkadaşı olan tanık M.G.'nin iddiayı doğrulaması karşısında, sanığın kendisini karakola ifadeye davet etmek için arayan kamu görevlisi olan katılana hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Sair yönlerden yapılan incelemede, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/68 Esas sayılı ilamında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın 30.03.2022 tarihli ek kararla çıkartılmış olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesinin birinci fıkrası gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında; "ikinci kez" ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.