Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5266 E. 2025/3693 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2882 E., 2021/1688 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi ek kararının 10.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, ek kararın temyiz edilmediği belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi, tanık beyanlarına itibar edilmediğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin “5237 sayılı Kanun'un 191/1. fıkrasında düzenlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” suçuna ilişkin olduğu ve bu suçtan, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebilecek olması ve bu tedbirin gereklerine uyulması halinde ise açılmış olan davanın düşürebilecek olması karşısında, öncelikle uyarlama yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri ve 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen erteleme ile 5271 sayılı Kanun'un 231/5. fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve seçimlik ceza öngören hakaret suçunda temel ceza olarak hapis ya da adli para cezasından hangisinin tercih edildiği denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmek suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.