Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/16427 E. 2024/7413 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/684 E., 2021/1006 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/482 Esas, 2015/1008 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 inci maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin bozma ilamından sonra, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. 3. Tebliğname hükmün bozulması yönünde görüş bildirmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, ekonomik sıkıntı sebebiyle imar barışından faydalanamadığına, cezalandırılmasının haksız olduğuna, kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği, takdiri indirim uygulanmaması, üst sınırdan ceza tayin edilmesi ve erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın belirtilen adresteki taşınmazında izin almaksızın mevcut iki katlı binanın üzerine üçüncü katı ruhsatsız yaptığının tespit edildiği, sanığın eyleminin imar kirliliği yarattığı kabul edilerek imar kirliliğine neden olma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin uygulanmama sebebinin kararın gerekçe kısmında tartışıldığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. A. Sanık ve Katılan Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden, Sanık savunması, yapı tatil zaptı, keşif ve bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz istekleri yerinde görülmemiştir. B. Sair Yönlerden Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.